buenos dias!

Stel je mocht kiezen: de rest van je leven genoeg geld, huisje, boompje, beestje, een baan voor de rest van je leven, veel familie die naar je omkijkt en een paar lieve kinderen... OF: van nu af aan beleef je grootse avonturen in de meest tropische oorden en ga je de mooiste dingen zien, zorgen hoef je je nooit te maken, want je vindt  toch op ieder probleem wel een oplossing en aan het eind van je leven heb je zeker driekwart van de wereld gezien!
Een half jaar geleden was dit een moeilijke keuze voor me geweest. Misschien zou ik voor het reizen hebben gekozen en dat wil ik nog steeds. Ik zit nu lekker veilig in Amsterdam, maar zou graag nog wat meer van de wereld zien. Maar: nu wel met de wetenschap dat ik een huisje boompje beestje aantref als ik thuiskom!

Vorige week was ik weer een weekend bij mijn ouders en het was echt een beetje gek. Het was niet zo bijzonder om daar weer te slapen, want waar ik slaap maakt me niet zoveel uit. Liever in het Mission House denk ik. Maar de mensen die je om je heen hebt, het gezelschap waar je in verkeert, dat was voor mij van groot belang. Het was echt weer even bijzonder om 'Het Slot' te zien, de musical die ik zelf vroeger ook gespeeld heb en nu gespeeld heb zien worden door Link. De verjaardagen waar ik geweest ben waren bijzonder en natuurlijk was het vooral goed om mijn broertjes weer te zien!
Dat had ik nooit verwacht, maar ja, dat was het. En dat geeft wel een mooi sentimenteel gevoel.

Uitkomst van dit weekend is nu wel dat ik niet zo goed weet wat ik met mezelf aan moet. Ik heb een plan voor volgend jaar. Jazeker! Ik ga het alleen nog niet publiceren, want stel je voor dat het nog verandert... Kan ik weer alles recht gaan praten. Daar heb ik geen zin meer in.
Dus zoals ik al zei heb ik een plan voor volgend jaar en voor wat ik wil bereiken. Maar er mist iets. En het is echt gek, want ik heb vorige week echt gemerkt dat er niks te klagen valt voor mij. Ik heb alles!
Toch mist er iets ..
Erg gek, maar het maakt me na alle enthousiasme van de afgelopen maanden een beetje leeg nu. Afgelopen week heb ik dus allerlei nieuwe motivatie opgezocht en één van de uitkomsten is het volgen van een verhalen-vertel-cursus. Misschien dat het iets van de leegte op gaat vullen. In ieder geval is het weer iets om naar uit te kijken. Maar toch ebt het enthousiasme wat weg.. Daar moet toch iets aan gedaan worden!?
Tja, misschien mis ik wel gewoon familie en vrienden nu ik hier zit. Wat ik eraan ga doen? Ik ga dus hard mijn best doen om jullie te vergeten, maar 'helaas' geen garantie gegarandeerd..! Gelukkig maar.